امروز : 30 شهريور 1398
 
   امان از نگاههای ترحم آمیز مردم

امان از نگاههای ترحم آمیز مردم

گفتگو با مادری دارای فرزندی با معلولیت جسمی

 مهم‌ترین حادثه‌ای که در مورد کودک شما اتفاق افتاده چه بود؟

مهم‌ترین حادثه‌ این بود که فرزندم به مدرسه استثنایی رفت و کسانی مثل خود را در مدرسه دید. احساس کردم این مهم‌ترین اتفاق زندگی‌ام بوده است. پسرم انگیزه یافت و از همان اول با موفقیت کلاس اول را پشت سر گذاشت.

وقتی متوجه شدید کودک شما معلول است چگونه رفتار کردید؟

با واقعیت کنار آمدم و توکل خود را بیشتر کردم و به خود قبولاندم که این امتحان خداست.

 خدا را کجا دیدید؟

من خدا را در دل کوچک فرزند معلولم می‌بینم . سرشت او  واقعاً پاک است.

چه احساسی نسبت به کودک خود داشتید؟

معلولیت کودکم باعث نمی‌شود که احساس بدی نسبت به آن داشته باشم و مثل فرزندان دیگرم دوستش دارم.

شیرین‌ترین و تلخ‌ترین خاطره؟

پیشرفت بچه‌ام در سال تحصیلی و مسائل دیگر باعث می‌شود به وجودش و بودنش افتخار کنم و نگاه‌ها و تمسخرهای دیگران و  نگاههای تلخ حاکی از ترحم نسبت به فرزند پاکم،  تلخ‌ترین خاطره‌ در ذهن من بوده و خواهد بود.

 

*******

به این آدم ها باید گفت:

 ماري تو که هر که را بيني بزني           يا بوم که هر کجا نشيني بکنی

   ارسال شده توسط   مصاحیه ها .  در مورخ   1397/09/11